பாற்கடல் தனிலே பாம்பணை மீதிலே
பள்ளி கொண்டருளும் பரந்தமா!
ஆர்க்குங் கடலாம் ஐம்புலன் அடங்கியே
அபயம் அளிப்பாய் அருளாளா!
போர்க்குணம் உளவென் புத்தீ மாற்றியே
புன்னகை புரியும் பூபாலா!
நேர்த்தி யானதாம் நினைவுகள் அளித்தே
நிம்மதி அருள்வாய் நாரணனே!

நீரென நினைந்தே கானல் வெளியில்
நித்தந் தேடி அலைந்தேதான்
நீரதைக் காணா நிலையினில் தளர்ந்தே
நிர்கதி அடையும் மனினம் போல்
(நிலைதலைந் தயரும் மானினம் போல்)
சீரிலா எந்தன் செயல்களை மாற்றியே
சிறப்பினைத் தருவாய் ஸ்ரீதரனே!
காரிரு ளாகும் கவலைகள் கலைந்திட
கதிரொளி ஆவாய் கேசவனே!

உயிர்க்குலம் தழைக்க உதவிட எனக்கே
உளத்தினில் அன்பே பெருகிடவே
பயிர்க்குலம் வாழப் பயன்படு மழைபோல்
பக்குவம் அளிப்பாய் பரந்தாமா!
இயல்பதே உலகில் இறப்பும் பிறப்பும்
இருப்பினும் பிறவிக்கடல் கடக்க
உயர்வற உயர்நலம் உடையவ உன்னருள்
உள்ளொளி யாக உதவுகவே!

2. திவ்யதூனீ மகரந்தே பரிமள
பரிபோக ஸச்சிதானந்தே!
ஸ்ரீபதி பாதார விந்தே பவபய
கேதச் சிதே வந்தே!!

உண்மை அறிவே ஆனந்தம்
உறுதிப் பொருளாம் ஸ்ரீபதியே
விண்ணகக் கங்கை விரிதேனை
வியன்மழை யாகப் பொழிமுகிலே
எண்ணற் கரிதாம் நறுமணத்தை
வழங்கும் கமலத் திருவடிகள்
கண்ணிற் கண்டால் இனியேது
கலக்கும் பிறவித் துன்பமதே!

3. ஸத்யபி பேதாபகமே நாத
தவா ஹம்ந மாமகீனிஸ்தவம்!
ஸாமுத் ரோஸிதரங்க கவசன
ஸமுத் ரோன(ந) தாரங்க!!

நீயும் நானும் வேறாக
நிலைக்கும் பேதம் அகன்றாலும்
நீயே யுடையான் யானுடைமை
நித்தம் நிலைக்கும் உண்மையிதே
நீயில் லாமல் நானில்லை
நினை வில்லாமல் நிகழ்வில்லை
ஆயர் குலத்து மாமணியே
அறிந்தேன் நின்றன் அருளாலே
அலையில் லாமல் ஆழ்கடலே
அமைதியாய் இருக்கும் கடலின்றி
அலைகள் எங்கே உருவாகும்
அலைகள் எலலாங் கடலுக்கே
நிலையாய் உடைமை யாவதுபோல்
நீல வண்ணக் கண்ணாநீ
விலை மதிப்பில்லாத் தெய்வமதால்
விதித்தனை என்னை நினக்காக!

4. உத்த்ருதனை நகபிதனுஜ
தனுங் குலா மித்ரச்ச திருஷ்டே!
திருஷ்டே பலதி ப்ரபவதி ந பவதி
கீம் பவதிரஸ்கார!