இது அண்ணாமலையான் திருப்புகழ், மற்றும் ஊர், மலைவலம் வருதல் போன்ற பல சிறப்புகளைப் பலவாறாகப் பாடித் துதிக்க ஏற்ற வகையில், எளிய இனிய தமிழில் இயற்றப்பட்ட கவிதைத் தொகுப்பு. எளிமையாகப் பொருளுணர வேண்டி, சொற்கள் பிரித்து எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. எனவே பஜகோவிந்தம் கூறியபடி, தளை, அடி, தொடை, சீர் என்று இலக்கணம் இருக்கிறதா எனப் பாராமல், இறையருளே நம்மைக் காக்க வல்லது என்று எண்ணுபவருக்கு, இது ஏற்றது. அண்ணாமலையான் அடியார்களுக்கு, இது எனது பிறந்த நாள் பரிசு.

- அன்புடன் செபரா

(பதிவு செய்யப்பட்டது. எந்த விதப் பிரதி எடுக்கவும், முன் அனுமதி பெறப் பரிந்துரை செய்யப்படுகிறது)

அண்ணாமலையானின் அருள் வேண்டித் துதி!!

காப்புச் செய்யுள்

1. அடியவர்களுக்குத் தானாக உதவும் தன்மை உடையவன் இறைவன்

உள்ளம் கலந்து ஒருநிலைப்பட்டு, மனதில் எந்த ஒரு வேண்டுதலும் இல்லாது (இது வேண்டும், அது வேண்டும் என்று எண்ணித் துதிப்பதுவும், பலனை எதிர்பார்த்துச் செய்யப்படுபவதால் சிறப்புடையதாகாது) இறைவனை நினைப்பதே உயர்ந்த நிலை என்பர் பெரியோர். ஆனால் இறைவன் கருணாமூர்த்தி என்பதால், நான் வேண்டாத பொழுதும், எனக்கென்ன வேண்டுமோ அதனைத் தானாகத் தருவான் என்பதால், அவன் புகழைப் பாடுகிறேன். நீரின் இயல்பு, பள்ளத்தை நோக்கிப் பாய்வதுதானே (உள்ளுதல் – மனமார நினைத்தல்).

2. அரியும், அயனும் அடி முடி காணாது, இறைவன் அழல் வடிவாக நின்றது.

3. எனைக் காக்கும் இறைவன் எனது உள்ளத்தினுள் உறைபவன்

வளர்கின்ற, மூன்றாம் பிறையினைத் தலையில் சூடியவன். மிக்க அருள் மிகுந்தவனாக, எனை ஆள்பவன். அவன் பெயரைச் சொன்னாலே எல்லா நலனும், தீமைகளுக்கு எதிரான பாதுகாப்பும் கிடைக்குமென்ற வேதியர்கள் அந்த அவனது சிறப்பு மிக்க நாமம் அண்ணாமலை எனச் சொல்ல, அதுவே கட்டளையாக நானும் நினைத்து எனது மனதினில் ஏற்றதனால், எந்தன் உள்ளத்தினுள்ளே அவனும் மகிழ்ந்திருக்க, இங்கு வாராதிடர்!! (உள்ளம் உவந்து தன்னை ஏற்றவர்கள் உள்ளத்தினுள்ளே இறைவன் மகிழ்ந்து உறைவான். அவர்களுக்குத் துன்பம் வராது.)

4. ஞானத்தை நல்கும் இறைவனவன் திருநாமம் ஓதுவது சிறப்பு

முக்காலமும் அறிந்தவன் இறைவன். கல்லால மரத்தினடியில் அமர்ந்த ஞான மூர்த்தியான அந்த இறைவன், நான் யார் என எனக்கு ஞானத்தை உணர்த்திடும் காரணத்தால், அவன் புகழைப் பாடி மகிழ்வது அவனுக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கும். அதனால் நமக்கு வேண்டிய, இன்பம் தரும் எல்லா வளமும் தானாகத் தருவான். அவனது திருக்கோலம் காண்பதே மனதுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும்.

5. பஞ்ச பூதங்களின் வடிவான இறைவன் எனது விருப்பம் அறிய விழைதல்.

6. அண்ணாமலையானை நித்தம் நினைக்கக், குறையேதுமுண்டோ

மூன்று புரங்களையும் எரித்தவன்; மூன்று கண்களை உடையவன்; அவன் புகழைச் சொல்வதென்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. அவனுடைய சிறப்பே, கேட்காவிட்டாலும், தானாக வந்து அருளாட்சி செய்பவன். அவன் நமது தந்தை; தந்தைக்குச் சிறப்பு மகனான நம்மை அவயத்து முந்தியிருக்கச் செய்வதல்லவோ. எனவே எல்லாச் சிறப்புக்களும் தருவான் அவன் நம்மை ஆள்பவன். அவன் நமக்கருள்வான் என்று நம்பிய பிறகு, அவனை நினைத்து எப்பொழுதும் பாடும் நமக்குக் குறைகள் இருக்க முடியுமா? (முடியாது) மனமே உனக்குப் புரியாத ஒன்றா இது?

7. திருவண்ணாமலையினை நினைத்தாலே முக்தி என்பார்

திருவாரூரில் பிறப்பது முக்தி தரும்; காசியினில் இறப்பது முக்தி தரும்; சிதம்பரத்தில் இறைவனை ஆடும் கோலத்தில், காண்பது முக்தி தரும்; இவையனைத்திற்கும், அங்கே நாம் நேரில் போனால்தான் அங்கு (பிறப்போ அல்லது இறப்போ) அந்த நிகழ்ச்சி நடந்தால்தான், அந்தப் பலனை அடைய முடியும். பிறப்பும் இறப்பும் நம் கையில் இல்லை. இங்கு இந்த இடத்தில்தான் பிறக்க வேண்டும் அல்லது இறக்க வேண்டுமென நாம் எப்படி உறுதி செய்ய முடியும் எனவே இதெல்லாம் ஆசைகளே. ஓரிடத்திற்குச் செல்வது கூட, உடலுறுதி, பணம் நேரம் இதுவெல்லாம் வேண்டுவதொன்று. ஆனால், நினைப்பது நம்மால் முடியும். அதற்கு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. திருவண்ணாமலையினை இருந்த இடத்திலிருந்தே, மனதாலே நினைத்தாலே முக்தி கிடைக்கும் என்பதால், உலகின் எந்த மூலையிலிருந்தாலும், திருவண்ணாமலையினை நினைப்பது புண்ணியம் தரும். மறக்காமலிருக்க முடியும்; அதனாலே எனது மனதிற்கு உகந்தது.

8. பஞ்ச பூதங்களில், இறைவன் அழல் வடிவாக நின்றது திருவண்ணாமலை

ஆகாயம், காற்று, நல்ல வளங்களெல்லாம் தரும் நிலம், அதற்குதவும் நீர், நெருப்பு என இவ்வாறு எல்லாச் சிறப்பும் உடைய பஞ்ச பூதங்களில், அழல் (நெருப்பு) வடிவாக நின்ற இறைவனாகிய அண்ணாமலையானை, நித்தமும் அண்ணாமலையானே எனை ஆட்கொள்ளும் என்று அழைக்காத பொழுதும், அதை ஒரு குறையாக எண்ணாது, என்னை அவனாக முன்வந்து எனது பிழைகளெல்லாம் பொறுத்து, ஆட்கொள்கிறான். எனது குறைகளை மறந்து புண்ணியம் எனைச் சேர, எனக்கு ஏற்றது அருள்கிறான். (இதனாலன்றோ புண்ணியம் தரும், இத்தொகுப்பை எழுதும் வாய்ப்பு இன்று எனக்குக் கிடைத்தது.)

9. அருள் தரும் அண்ணாமலையானைப் பாடச் செந்தமிழறிவு தருவான்

எனக்கருளும் இறைவன் அண்ணாமலையானின் திருநாமத்தை தினமும் பாடும் என் வாழ்விற்கு சிறப்புத் தருவான். புண்ணியங்கள் அனைத்தும் ஒரு வடிவமாகி என் முன்னே வந்த செம்பொன்னைப் போன்ற மேனியினை உடைய இறைவனை, எனது மாயை மற்றும் மனமயக்கம் தெளிவித்து என்னை ஆட்கொண்ட விலை மதிக்க முடியாத மாணிக்கம் போன்றவனை, மனதினில் எண்ணி, அவனருள் பெறப் பாட, நல்ல செந்தமிழறிவினை எனக்கு அருள வேண்டுமென, நித்தமும் வேண்டுகிறேன். (அருள்வான் என்பதில், எனக்கு எந்தவித ஐயமும் இல்லை)

10. இறைவன் உமையவளை இடப்பாகத்து ஏற்றது, திருவண்ணாமலையில்

11. இறைவனின் கண்ணை இறைவி மூடியதால் உலகே இருண்டது

இறைவன் அருட்பார்வை படாது, உலகிற்கு நலம் கிடைக்காது என்று உணர்த்த, எல்லையில்லாத் திருவிளையாட்டு நடத்தும் இறைவனின் முக்கண்ணை இறைவி கைகொண்டு மூட, உலகம் இருண்டது. (தன் கணவனின் சிறப்பைப் பலறறியச் செய்ய, அன்னையே முன் வந்து தவறிழைத்து, தண்டனையையும் ஏற்றனளோ எனும்படி) தன் விளையாட்டில் இதுவும் ஒன்றாக, இறைவன் இறைவியின் மேல் சினங்கொண்டு அனையினைத் தனித்துத் தவமிருக்கப் பணிக்க, அன்னையும் அதனை ஏற்று, மேலோர்கள், தவமுனிவர்கள் வாழும் காஞ்சீபுரம் அடைந்து, தவமிருந்து, இறைவனைச் சேர்ந்தார்கள் (திருவண்ணாமலையில் தவமிருந்துதான், இறைவனின் இடமேற்றாள் என்பாரும் உண்டு).

12. அண்ணாமலையானைப் பாடுவது, பொன்னையும், மாணிக்கத்தையும் விடச் சிறப்பு.

சிறப்பான வாழ்வைத் தரும் இறைவனின் நாமம் சொன்னால், எனது வாழ்க்கை எல்லாச் சிறப்பும் உடையதாக இருக்கும். அதனைச் சொல்வதை விடுத்து, (அவனிடம்) பொன்னும் மாணிக்கமும் வேண்டுவது சிறப்புத் தருமோ (தராது) அவன் புகழைப் பாடும் எனக்கு, நிலைத்த புகழைத் தருவான், தேவர்களிலே மிக உயர்ந்தவனாகிய அண்ணாமலை (இறைவனிடம் இது வேண்டும் அது வேண்டும் என வேண்டுவது உண்மையான பக்தியாகாது. அவன் எல்லாம் அறிந்தவன் என்பதால், நாம் கேட்காமலேயே நமக்கு என்ன நலம் தருமோ, எது வேண்டுமோ அதனை அவனாகவே தருவான்.).

13. எடுத்த பிறவி சிறப்புற ஈசன் இணையடி தொழுதல் வழி என்பர் பெரியோர்

14. மலை வலம் வருவது மிக நல்ல பலனைத் தரும்

கருத்தாக்கம்: செபரா

அன்புடன்
செபரா

தொடரும்...

பாகம் 2